Bugün acı bir haber aldım. Biliyorum, aslında blog üzerinde konuşulacak birşey değil. Ama üstü kapalı söylemek istiyorum bazı şeyleri. Hayatta ki felsefem kimsenin hoşuna gitmeyebilir ama, ölüm kapıyı çalacak eninde sonunda, o zaman koy g.tüne, gülümsetmek isterdim şimdi o arkadaşımı. Umutları vardı, mutsuzdu, ama umutsuz değil. En son ne proje yapsak ta parayı kıralım diye düşünüyorduk. Kısmet, acı bir haber aldım kendisine dair. Ne ne diyeceğimi biliyorum ne de neden bunların bizim başımıza geldiğini. bizim diyorum çünkü bende ki şans ta şans değil. O ayrı konu zaten. Başın sağolsun arkadaşım. Umut dediğin şey para ile satılmaz. Umut insanın ruhunda yaşar, umut yaşadıkça insanın ruhu yaşar, ruh yaşadıkça insan umutlanır. Ruhun barış içerisinde olsun her şey ile. Üzülme desemde yaramayacak bir şeye biliyorum. Sana günler armağan etmek isterdim o giden ile. Elimde öyle bir güç yok ki. Acını atlatıp aramıza döneceğin günü bekliyoruz. Oralarda kendine iyi bak.
Eyl 27
Ekim 25th, 2008 at 18:41
Teşekkürler Gökhan, kendimi toplamaya çalışıyorum. Herşey için teşekkürler.